Vanishing Greens

“Age cannot wither her, nor custom stale

Her infinite variety: other women cloy … “

These famous lines from the play Antony and Cleopatra, by William Shakespeare is what rings in my ears when I think of her. Occupying around an acre of ground, ‘She’ is the official bungalow of the Additional District Magistrate (ADM). An air of mystery seems to surround this magnificent bungalow of the bygone era, as she stands proud amongst her younger, mundane, concrete counterparts who have already lost much of their sheen. She has been around from time immemorial and there are no inscriptions to prove her exact age. Accepted fact is that she was built during the days of the Raj. Her beautiful sloping tiled roofs, the high-roofed porch and the huge glass windows, makes her a skilled fusion of Kerala and English architectural styles. The front portion of the structure reminds you of an English cottage, while the hind portion looks like a traditional Kerala home, complete with a Thattinpuram (attic) on the top floor.

In my school days as I walked past this beautiful abode, I would often crane my neck to catch a glimpse of the vast grounds packed with every possible tree that exists. The two huge banyan trees near the front gate are home to a large number of bats. Jackfruit, Mango, Seetha Pazham (Custard Apple/ Sugar Apple) and Papaya trees take turns in offering feasts to the avian visitors. Tamarind, Aana Pana (Elephant Palm), Murukku (A tree with thorns all over the trunk), Teak, Coconut and many other nameless trees grow in abundance. The building is in occupation off and on, being government property and an official residence.

For the past several years, the place is a picture of neglect with the shrubs and undergrowth fiercely eating up the free grounds. It’s a boon, however, to the many avian friends who have made their homes upon those tall trees. There are several tenants on the ground level too. A mongoose family can be spotted often. Chera (Rat snake), a common non-venomous snake is a permanent resident. If you are patient enough, you might even spot the common cobra, who intends no harm, provided he/she is left alone!

On quiet summer evenings, I have often been awed by the beauty of nature unfurling before me, even in the most unlikely place as this. The playful wind swirls around the tamarind tree bringing down a shower of ripe fruits and golden leaves. A pair of Olenjaali (Greater Racket-tailed Drongo) plays ‘catch me if you can’, gliding down from the huge teak. A solitary Cuckoo (Asian Koel) feasting on the ripe Papaya flies away with a shrill call of protest, as the fruit falls to the ground with a thud. A mischievous Robin (Oriental Magpie Robin) expresses his joy by twitching his tail. He strikes a pose for me, only to pick up a teasing game with a pair of watching Bulbul (Red-whiskered Bulbul). A pair of Myna (Common Myna) enjoy the show atop an old teak, rendered leafless by lightning many years ago. A Chempothu (Greater Coucal or Crow Pheasant) skips along, devouring the small insects amongst the thick shrubs.  With some luck, you could even spot a pair of visiting Vezhaampal (Indian Grey Hornbill) feasting on the ripe papayas.

These birds, once common in every backyard throughout Kerala are dwindling at a fast rate. Green nooks like this, provide them with a much-needed refuge from the pressures of the ever-expanding city. I often wonder what would happen to this green haven which also happens to be a prime property close to the centre of the city, as the demographic pressures continue to increase.  With the approaching widening of the National Highway which passes adjacent to this property, a good deal of trees will have to be cut. Moreover, there are plans for restoring the existing buildings. It’s only a matter of time before more concrete structures sprout up in this serene land and pave the way to many a song of sorrow!  God Forbid!

This is not the story of one special green corner in district Y of a country X. This is what is happening to much of the developing world. Often blessed with a wealth of natural resources, but deprived of the will and means to protect it, green spaces continue to be compromised at a devastating rate in the name of expanding highways, bridges, real estate constructions, shopping malls and what not. While it is quite easy to thump your chest, and troll the climate policies of a yellow haired President in a far-off corner of the world, accepting and taking responsibility for what is happening closer back home is neither easy nor convenient. It’s not in the hands of the common man to effect a change, you might argue; Stopping all Arctic drills and burning of world’s rain forests might not be within your reach, but what you decide to do with that lone standing grandfather tree in your backyard, most certainly is.  And more often than not, it is a single tree at a time that is lost!

As they say,

‘Many a little makes a mickle’


“Homeland” in eFiction India Vol.04 Issue.10

One of my poems (Homeland) made its way to the current issue of eFiction India !

And this is what the editorial board had to say:

” Rekha, we like how your poem is like a travel review as well, descriptive and vivid evoking strong images. We feel readers will enjoy reading it as much as we did. We are happy to accept your poem for publication.”

eFiction India Vol.04 Issue.10

All Rights Reserved        © Forever Free 2014

സ്നേഹം !

A poem on a person dear to me and not just me, published in a community magazine..

You can read the original post here 

Shivadam (2)

All Rights Reserved        © Forever Free 2014

വേനൽ കനവുകൾ

ബ്ലോഗിന് പുറത്തേക്ക് ഒരു കുഞ്ഞു കാൽവെപ്പ്‌…. വേനൽ കനവുകൾ shared by Nammude keralam .നമ്മുടെ കേരളം  🙂

All Rights Reserved        © Forever Free 2014


വേനൽ കനവുകൾ


വേനൽ …
യൂനിഫോർമിൽ നിന്നും ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന അച്ചടക്കത്തിൽ നിന്നും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിൻറ്റെ അനന്ത വിഹായസ്സിലൂടെ മനം ഒരു പഞ്ചവർണ്ണക്കിളിയായ് ചിറകടിച്ചുയരും കാലം…. ആ മാനം നിറയെ സ്നേഹം ചാലിച്ച മുത്തശ്ശിക്കഥകളുടെ നനുത്ത വെൺമേഘങ്ങൾ… കൊന്നപൂക്കൾ പവനുരുക്കിയൊഴിച്ച മണ്ണിൽ വികൃതികൾ തകൃതിയാവും ദിനങ്ങൾ… ഘടികാരത്തിൻ കഠോര സ്വരം നിലച്ച് കുയിലിണകൾതൻ സ്നേഹസംഗീതത്തിലേക്ക് മിഴിതുറക്കും പുലരികൾ… അപ്പൂപ്പൻതാടികളോടു കൂട്ടുകൂടി വിശാലമായ തൊടിയാകെ പാറി പറക്കും പകലുകൾ …. മഞ്ചാടി കുരുക്കളുടെ ചെഞ്ചുവപ്പ് പടരും കൈക്കുമ്പിൾ…. കശുവണ്ടിപ്പരിപ്പ് കനലിൽ നീറുന്ന കൊതിയൂറും ഗന്ധം…  പതിവിനു വിപരീതമായി ഒരു പൊതി കമ്പിത്തിരിയും മത്താപ്പൂവുമായി ഇരുളിനായി അക്ഷമരായി കാത്തിരിക്കും സന്ധ്യകൾ … തോന്നുമ്പോൾ ഉണർന്ന് തോന്നിയാൽ ഉണ്ട് തോന്നുംപോൽ ആർമ്മാദിക്കും രാപ്പകലുകൾ …

കോഴിവാലൻ പുൽക്കൂട്ടങ്ങൾ തലയിളക്കി ചിരിക്കും പുഴയോരത്തുകൂടിയുള്ള യാത്ര …. പ്രൌഡിയും പ്രതാപവും ക്ഷണികം എന്നോർമ്മപ്പെടുത്തികൊണ്ട് ഇടവപ്പാതിയിലെ രൗദ്ര ഭാവം വെടിഞ്ഞ് ഒരു നേർത്ത നീർച്ചാലായി നിള.. അതിരുകളില്ലാത്ത പാടശേഖരം… വരമ്പത്തുകൂടെയാണ് നടപ്പ് … കുറുകെയുള്ള തോട്ടുവക്കിലെ ഞാവൽ മരത്തിനു ചോട്ടിൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും പൂർവിക സ്മരണകൾ സട കുടഞ്ഞെഴുനേൽക്കും എന്നറിയാവുന്ന അമ്മയുടെ ഉപദേശം “പുതിയ ഉടുപ്പാണ് …. ഇനി അതിലൊന്നും വലിഞ്ഞു കേറി ചെളി ആക്കല്ലേ ! “. ഞാവലിനും എനിക്കും വല്ല്യ മാറ്റം ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാൻ ഇല്ലെന്നിരിക്കെ വർഷാ വർഷം പുത്തൻ ഉടുപ്പെന്ന ഇതേ സാഹസത്തിന് അമ്മ മുതിരുന്നത് എന്തിനെന്ന് മനസ്സിൽ പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് വീണു കിടക്കുന്ന ഒന്നുരണ്ടു ഞാവൽക്കനികൾ വായിലാക്കി പിന്നെയും മുൻപോട്ട് …

അങ്ങു ദൂരെ പടിപ്പുര വാതുക്കൽ നിന്ന് ഒന്ന് രണ്ടു സന്തോഷക്കുരയോട് കൂടി ടോമി എന്ന സ്വാഗത കമ്മിറ്റി ചെയർമാൻ വാലാട്ടി കൊണ്ട് പാഞ്ഞു വരുന്നുണ്ട്. പാടത്തും ചേറിലും പെരളാൻ കുറച്ചു നാളത്തേക്ക് ഒരാളായല്ലോ … അതിൻറ്റെ സന്തോഷം ! സ്വാഗത പ്രസംഗം നാലഞ്ചു കുരയിൽ ഒതുക്കി ഞങ്ങളെയും ആനയിച്ചു കൊണ്ടു ടോമി മുൻപിലും ഞങ്ങൾ പുറകിലുമായി കുലച്ചുനിൽക്കുന്ന ചെങ്കദളി തോപ്പ് കടന്ന് പടിപ്പുരയിലേക്ക്… മുന്നിൽ മുത്തശ്ശൻ നട്ടു പിടിപ്പിച്ച പൂന്തോപ്പ്… അതു നിറയെ പിങ്ക് മൊസാന്ദ പൂക്കൾ….

ചാണകം മെഴുകിയ മുറ്റമാകെ ഉതിർന്നുവീണ നെൽക്കതിർ മണികൾ… അതിൽ ചിലത് താങ്ങി പിടിച്ചു വീട്ടിലെത്തിക്കാൻ തിരക്ക് കൂട്ടുന്ന ചോണൻ ഉറുമ്പിൻ പട്ടാളം… മുന്നിട്ടുത്സാഹിച്ചു കൊണ്ട് തൊടിയാകെ പാറികളിക്കുന്ന അടയ്ക്കാപക്ഷികളും കരിയിലക്കുരുവികളും….. ഒരു കാൽ ചെറുതായൊന്നു കുടഞ്ഞ്, പേരക്കൊമ്പിൽ ഒന്നമർന്നിരുന്ന്, കുന്നിക്കുരു കണ്ണുരുട്ടി നിസ്സംഗ ഭാവത്തോടെ ഇതെല്ലാം വീക്ഷിക്കുന്ന ചെമ്പോത്ത്… മുറ്റത്തേക്കു ചാഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന മൂവാണ്ടൻ മാവിൽ തന്നേക്കാൾ ഘനമുള്ള മാങ്ങാണ്ടിയും കൊണ്ട് തിരക്കഭിനയിക്കുന്ന അണ്ണാരക്കണ്ണൻ …

ഒറ്റയാൾ മാത്രം വീതിയുള്ള പൂമുഖ തിണ്ണയിൽ ഒരു നിമിഷം ഇരുന്ന് ചുറ്റും കണ്ണെറിഞ്ഞു… കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞ പാടത്തെ പൊരി വെയിലിൽ പരവശനായി മേടകാറ്റ്, പടിഞ്ഞാറേ കുളത്തിൽ ഒന്ന് മുങ്ങിത്തോർത്തി എന്നെ പുണരുവാൻ അതാ ഓടി അണയുന്നു… ഇരുമ്പാമ്പുളി മരങ്ങൾക്കാണെന്ന് തോന്നുന്നു കുട്ടി പട്ടാളത്തെ ഏറെ ഇഷ്ടം… കണ്ടില്ലേ കുഞ്ഞി കൈകൾക്ക് എത്തിപ്പിടിക്കാൻ എളുപ്പമാകട്ടെ എന്നോണം അങ്ങിനെ വേരടക്കം കായ്ച്ചു നില്ക്കുന്നത്… വലിപ്പത്തിലല്ല, മറിച്ച് ഒരുമയിലാണ് കാര്യമെന്ന് പലരെയും പഠിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് സപ്പോട്ട മരത്തിലെ പുളിയുറുമ്പിൻ പറ്റം… ജീവിതത്തിൽ മധുരമുള്ളതെന്തും എത്തിപ്പിടിക്കാൻ കുറച്ച് വിയർപ്പ് ഒഴുകണമെന്ന് ഓർമ്മപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് അതാ മാനം മുട്ടെയുള്ള ആനപ്പന നിറയെ പനം തേങ്ങകൾ തൂങ്ങുന്നു… എല്ലായ്പോളും അല്ലെങ്കിലും, വല്ലപ്പോഴുമൊക്കെ അമ്മ പറയുന്നത് അനുസരിക്കുന്നത് നല്ലതാണെന്ന പാഠത്തിന്റെ സ്മാരകമായി വയ്ക്കോൽ കൂനകൾ വീണ്ടും ഉയര്ന്നിരിക്കുന്നു …

നേരത്തേ പറഞ്ഞ പടിഞ്ഞാറേ കുളം സോഷ്യലിസ്റ്റ് ചിന്താഗതിക്കാരനായ മുത്തശ്ശൻ പണ്ട് പഞ്ചായത്തിന് തീർ എഴുതി കൊടുത്തതാണ്… അന്നതിന്റ്റെ ഭാഗമായി കുളത്തിന്റ്റെ ആഴം കൂട്ടിയപ്പോൾ കോരിയിട്ട മണ്ണ് ഒരു ചെറു കുന്നായി കാടും പടലും പിടിച്ച് കുളക്കരയിൽ തന്നെയുണ്ട്… ആ കുന്നിൻ മുകളിൽ സർവജ്ഞ പീഠം കയറാൻ തപസ്സിരിക്കൽ എൻറ്റെ ഒരു പതിവായിരുന്നു… ഊണു പോലും വിസമ്മതിച്ച് ജ്ഞാനോദയം ഇപ്പോൾ കിട്ടുമെന്ന് കരുതിയിരിക്കുമ്പോൾ ഇലകൾക്കിടയിൽ ചെറിയ ഒരിളക്കം… നാലഞ്ചടി നീളത്തിൽ സുന്ദരൻ ഒരു മഞ്ഞച്ചേര… ഗോട്ടി കണ്ണുകൾ ഉരുട്ടി, ഫോർക്ക് പോലുള്ള നാക്കുനീട്ടി ചേരമാൻ പെരുമാൾ തനിക്കാദ്യം ജ്ഞാനോദയം ലഭിക്കുന്നതിന്റ്റെ ആവശ്യകത എന്നെ പൂർണമായി ഭോധ്യപ്പെടുത്തി… അന്ന് ചേര പുങ്കുവന് സ്ഥലം ഒഴിഞ്ഞ് കൊടുക്കേണ്ടി വന്നത് കൊണ്ടു മാത്രമല്ലേ എനിക്കിന്നുവരെ ‘ജ്ഞാനോദയം’ കിട്ടാതിരുന്നത് എന്ന് ഞാൻ ബലമായി സംശയിക്കുന്നു… 😛

വെയിൽ കളം വരക്കും നടപ്പുര കടന്നു വേണം നടുമുറ്റ കോലായിൽ എത്താൻ … ജീനുകൾ നുണ പറയാറില്ലെന്ന സത്യത്തിന് ഒരു ചൂണ്ടു പലക എന്നോണം ഉത്തരത്തിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന കഴുക്കോലിൽ എൻറ്റെ അമ്മയുടെ വീര സാഹസിക ബാല്യം സ്വന്തം പേര് കോറിയിട്ടിരിക്കുന്നു…
ടിപ്പുവിന്റ്റെ പടയോട്ടക്കാലത്ത് വാളാൽ വെട്ടേറ്റു മുഖവും വയറും മുറിഞ്ഞു പോയ ദ്വാരപാലകർ കാവൽ നിൽക്കും കുടുംബ ക്ഷേത്രത്തിലെ നേദ്യച്ചോറും നെയ്യ് പായസവും ഉണ്ട് മദോന്മത്തരായി വീട്ടിലെ കുട്ടിപട്ടാളം ഉച്ചക്ക് ഇരുന്നു കിറുങ്ങുന്നത് ഇവിടെയാണ്… ഈ കോലായിൽ അമ്മയും ചിറ്റമാരും കൂടി എത്രയെത്ര ചക്കക്കുട്ടന്മാരെയാണ് നിർദാക്ഷിണ്യം തുണ്ടം തുണ്ടമായി വെട്ടി മുറിച്ചിരിക്കുന്നത് … അതിൽ ചിലതിനെ ഇഞ്ചിഞ്ചായി അരിഞ്ഞ് വറുത്തു കൊരുന്നതും പതിവായിരുന്നു …

മൂന്നു മണി കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ അമ്മമ്മയോടൊത്ത് തൊഴുത്തിലേക്ക് … കുട്ടികൾക്ക് പ്രവേശനമില്ലെന്ന് തൻറ്റെ കൂർത്ത കൊമ്പുള്ള തല ഇടത്തേക്ക് ചെറുതായൊന്നു വീശി നന്ദിനി കല്പ്പിച്ചു.. കുട്ടികൾ കൂട്ടമായി ഇളം പുല്ലു ചവച്ചു രസിച്ചു നില്ക്കുന്ന ലക്ഷ്മികുട്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് …. തനിക്കവകാശപ്പെട്ട പാൽ കുറച്ചു നാളത്തേയ്ക്ക് മാത്രമെങ്കിലും, മോന്തി കുടിക്കുന്നവരാണെന്ന ഒരു മുഷിപ്പും കൂടാതെ അവൾ കുട്ടിപട്ടാളത്തോടൊത്ത് ഓടിത്തിമർക്കും… വൈകുന്നേരം ആയാൽ പത്തായക്കെട്ടിലെ ഇരുളിൽ മറഞ്ഞ് ഒരിന്ദ്രജാലക്കാരിയെപ്പോൽ കൈയിൽ അരിക്കൊണ്ടാട്ടവും മാങ്ങാത്തെരയും ചക്കവരട്ടിയുമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന അമ്മമ്മ… ഏറെ ബുദ്ധിമുട്ടി സ്വയം തയ്യാറാക്കിയ കടുമാങ്ങ നിറച്ച ഹോർലിക്സ് കുപ്പികൾ, തിരിച്ചു പോകാൻ നേരം ബാഗിൽ തിരുകിയായിരുന്നു അമ്മമ്മ സ്നേഹം പങ്കിട്ടു നൽകിയിരുന്നത്…

ഇതിൽ പലതും പലരും കാലയവനികക്കുള്ളിൽ മറഞ്ഞു…

എന്നാൽ കാലത്തിനും അതീതമായി ചിലതുണ്ട് … അതിൻറ്റെ തെളിവാണല്ലോ നീലസാഗരങ്ങൾക്കകലെ ആണെങ്കിലും, ഓരോ വേനലിലും നാം ഇന്നും വാടാതെ സൂക്ഷിക്കുന്ന മധുരമൂറും ഓർമ്മകളുടെ ഒരു പിടി കൊന്നപ്പൂക്കൾ …. ♥   ❤  ♥


All Rights Reserved        © Forever Free 2014

ധനം !

കാലമെൻ ഇരു ചെവികളിൽ തിരുകീ ബ്ലൂടൂത്ത്
കൈകൾ ടാബ്ലെറ്റിൻ താലമേന്തി
ഹാ ! കണ്‍കളുടക്കുന്ന സ്ക്രീനുകൾ ചുറ്റിലും
കാലനടക്കുവാൻ ഇനി ദ്വയ ദ്വാരങ്ങൾ ബാക്കി !

പിരിയുവാൻ മടിച്ചെൻ മനം
ഒരു ചെറു ശലഭമായ് തത്തിപ്പറക്കുന്നു
തുമ്പയും മുക്കുറ്റിയും മഞ്ഞമന്ദാരങ്ങളും
പൂത്തുവിടർന്നൊരാ ചെറു തൊടികളിൽ

തരിക്കുന്നു കാൽവിരലുകൾ നിളതൻ മണ്‍തരികളെ പുണരുവാൻ
കുങ്കുമം ചാലിച്ച സന്ധ്യകളിൽ
ആ കുളിരലകൾതൻ താളത്തിൽ അലിഞ്ഞു ചേരാൻ

അനന്തമാം ആ വയൽ പരപ്പിലൂടോടി തിമർക്കുവാൻ
സ്വർണ്ണക്കതിർമണി ചെറുകൊക്കിലൊതുക്കി പറന്നു പോം
ആ ഇണക്കിളികളോടൊത്തൊന്നു പാറി പറക്കുവാൻ

കുഞ്ഞിക്കുടമണി കിലുകിലെ കിലുക്കി
തുള്ളിത്തുടിച്ചു കുതിച്ചു പായും
പാൽമണം ചോരുമാ അരുമക്കിടാവിനെ മാറോടണയ്ക്കുവാൻ

കേരവൃക്ഷങ്ങൾ വ്യാളീ നിഴലുകൾ പോൽ പതിക്കും
ആ ചെറു കുളങ്ങളിൽ നീന്തി തുടിക്കുവാൻ
കണങ്കാൽ മുങ്ങി നിന്നാ തോട്ടുവെള്ളത്തിൽ
ഒളിച്ചു കളിക്കും പരൽ മീൻ കുഞ്ഞുങ്ങളോട് കിന്നാരം ചൊല്ലുവാൻ

ആ പുളി മരത്തിൻ ശീതളഛായയിൽ
ഒരു ദിവാസ്വപ്നമായ് ഉതിർന്നു വീഴാൻ
വെറുതെയാ വടക്കോറ തിണ്ണയിലിരുന്ന്
എത്താമാങ്കൊമ്പിലെ അണ്ണാറക്കണ്ണനെ കൊഞ്ഞനം കുത്തുവാൻ

ഗോപുര മുകളിൽ കുറുകുന്നൊരാ
വെള്ളരിപ്പ്രാക്കളെ ഒരു നോക്ക് കാണുവാൻ
ആ പൊന്നുരുളി നിറയും
കുന്നിക്കുരുക്കൾ ആവോളം വാരുവാൻ

പുസ്തകത്താളുകൾക്കന്നു മയിൽപ്പീലിച്ചന്തം
മേശവലിപ്പിൽ തൊട്ടാവാടി പൂക്കളേറെ
മുത്തുകൾ പളുങ്ക് ഗോലികൾ എത്രയെത്ര !
കുഞ്ഞു കൈവെള്ളയിൽ വളപ്പൊട്ടിൻ വർണ്ണകാന്തി
ഓർപ്പൂ ഞാൻ അന്നേറെ ധനികയത്രെ !

തഴുതിട്ടടച്ച മന:വാതിൽ തുറന്നുതിർന്നിടുന്നീ വാക്കുകൾ
ആ ചങ്ങാതിക്കൂട്ടങ്ങൾ വരുക്കുന്നിതാ
മഴവില്ലഴകിൽ ഓർമ്മ ചിത്രങ്ങൾ

മഴനീർത്തുളികൾതൻ നനുത്ത കമ്പള മറനീക്കി
കണിക്കൊന്നതൻ കിങ്ങിണിച്ചന്തത്തിലാറാടും
മരതക കാന്തിയേറും എൻ പ്രിയ നാട് !

അന്തരംഗം തുടികൊട്ടിയുണരുന്നു
ഈ അനസ്യൂത സ്മൃതികൾതൻ ധനം,
എന്നും, എനിക്കു സ്വന്തം !

All Rights Reserved        © Forever Free 2014

സ്നേഹം !

ഓർമ്മതൻ ജാലക വാതിൽ പതിയെ തുറന്നു ഞാൻ
ഒരു മാത്ര മിഴി കൂമ്പി നിൽക്കേ
അലതല്ലിയാ തിരയിരമ്പലിൽ ചിതറി
സ്നേഹത്തിൻ ചിപ്പികൾ പലത്

തെളിഞ്ഞു കത്തുന്നൂ ബാല്യത്തിൻ സ്മരണകൾ
അതിലുണ്ട് കരുണതൻ മുഖങ്ങൾ ഏറേ
മായാതെ നിൽക്കുന്നു അന്നുമിന്നും
നിസ്തുല സ്നേഹത്തിൻ ഏക ചാരു രൂപം

ധവളമാം മുടിയിഴകൾ കോതിമിനുക്കി ഞാൻ
ചെമ്പരത്തിപ്പൂ ചൂടിക്കവേ
കുഞ്ഞുമനസ്സിൽ കളങ്കമില്ലെന്നോതി
എന്നും മാറോടു ചേർത്തൊരാ സ്നേഹം

കുറുമ്പുകൾ രാപ്പകൽ അനവധി കാട്ടി
എന്നമ്മ ക്ഷമതൻ നെല്ലിപ്പടികൾ കാണ്‍കെ 
നൽകിയ ദണ്ഡന വിധികളെല്ലാം
ഏറ്റുവാങ്ങീ ഞാൻ ലവലേശം കൂസലന്യേ
കണ്ടു ഞാനന്നേരം ആ കണ്‍കളിൽ നിറയുന്നു
ഹൃദയം നുറുങ്ങും ശോകം!

സന്ധ്യകൾ നിലവിളക്കിൻ പൊൻപ്രഭയിൽ ആറാടവേ
സാകൂതുകം ആ മുഖ തേജസ്സു ഞാൻ നോക്കി നിന്നൂ
പുരാണ ചിത്രങ്ങളാൽ വർണിതമായൊരാ ചുവരുകളിൽ
അന്നേരം ജീവൻ സ്ഫുരിച്ചിരുന്നോ?

പേമാരി ചരലെറിഞ്ഞൊരാ രാവുകളിൽ
സ്നേഹം ചാലിച്ച കഥകൾ തൻ തേരേറി
അമ്പാടി ഉജ്ജൈനി ലുമ്പിനിയും കടന്നു
സ്വർഗ്ഗങ്ങൾ പലതും ഞാൻ താണ്ടീ !

ഒടുവിലാ ചിതയാളവേ മനം കലങ്ങിച്ചുവന്നു പടിയിറങ്ങീ ഞാൻ
എരിഞ്ഞടങ്ങീയതിൽ എന്നിലെ ബാല്യവും
നിസ്സംശയം, ഇനിയില്ലൊരിക്കലും
ആ നല്ല കാലത്തേക്കൊരു തിരിച്ചുപോക്ക്

ജീവിത രണാങ്കണങ്ങളിൽ അടരാടി
കലുഷിതമാം മനം കണ്ണുനീരായ് പെയ്തിറങ്ങീടവേ
കാലം വരകൾ കോറിയ വിരലുകൾ എൻ നിറുകയിൽ
മൂര്ദ്ധാവിൽ ഒരു മൃദു ചുംബനം !

കേൾപ്പു ഞാൻ ആർദ്രമാം ആ സ്വരം വീണ്ടും
മനം നിറയുന്നു,
അറിയുന്നു ഞാൻ
ആ നിസ്സീമസ്നേഹം അമരമെന്ന് !

All Rights Reserved        © Forever Free 2014

കേരളപ്പിറവി ദിന ആശംസകൾ !

ഇടവപ്പാതിയും തുലാവർഷവും തിമർത്താടിയ നടുമുറ്റങ്ങളും
കൊതിതീരെ നടന്നു തീർത്തൊരാ പച്ച വിരിച്ച പാട വരമ്പുകളും
നിഴൽവിരിച്ചൊരാ പുളിമരച്ചോടുകളും
ഊയലാടിയ കിളിച്ചുണ്ടൻമാവിൻ ഉയരങ്ങളും

കൂപ്പുകുത്തി ഉപ്പുമാങ്ങ, ഭരണിയിൽ എന്നപോൽ
നീർക്കോലിയും തവള കുട്ടന്മാരും ഊളിയിടും,
പളുങ്ക് തോൽക്കും അമ്പലക്കുളങ്ങളും

ഈറനായി മൂർത്തീദർശനത്തിന് മുൻപേ നടന്നോരെന്നമ്മതൻ
മുടിചാർത്തിൽ നിന്നുമുതിർന്നൊരാ നീർകണങ്ങളും
ഇരുൾ ഖനീഭവിച്ചൊരാ മച്ചിലെ വാതിൽക്കുൽ ത്രിസന്ധ്യക്ക്
വിറ പൂണ്ടൊരാ നെയ്യ് വിളക്കിൻ ഒറ്റത്തിരിനാളവും

ഞാവലും, പേരയും, ചാമ്പയും , മൂവാണ്ടനും കൂടെയാ
പുളിയുറുമ്പിൻ നീരസവും ആവോളം നുകർന്നോരെൻ ബാല്യവും
ലോകത്തെവിടെയെന്നാകിലും ആർദ്രമാം ഓർമ്മതൻ
വേരുകൾ സമ്മാനിച്ചോരെൻ കേരളമേ

നിനക്കൊരായിരം ജന്മദിനാശംസകൾ !

All Rights Reserved        © Forever Free 2014

Shendurney Wildlife Sanctuary, Kollam, Kerala

Shendureny Wildlife Sanctuary

Image Courtesy: Shendurney Wildlife Sanctuary/Ecotourism


Shenduruny (Shendurney/ Shenduruney) Wildlife Sanctuary is located in the district of Kollam in Kerala, India. The sanctuary is situated around 60 kms from Kollam and 70 kms from Thiruvananthapuram city on N.H.208. The Kollam – Shenkottah meter gauge railway line passes close to the sanctuary.

The etymology of the name ‘Shenduruny’ has been derived from a tree species endemic to this area called ‘Shenkuruny or Chenkuruny’ (Gluta Travancorica). As per a tourism website, mammalian fauna sighted in the sanctuary includes the bonnet macaque (Macaca Radiata), the lion tailed macaque (Macaca Silenus), the Nilgiri langur, the Indian giant squirrel (Malabar giant squirrel or Ratufa indica), three striped palm squirrel (Funambulus palmarum), the gaur or the Indian bison, the sambar deer (Rusa unicolor), the barking deer (muntjac), the Indian chevrotain or mouse deer, wild boar and the Indian elephant.

Year 2006. The harsh summer gave way to the humid monsoons, the most enthralling season in Kerala. A season which gives a reason for the lazy bones to curl up inside??? Nay!!! On the contrary, monsoons are best enjoyed outside… Have you ever had a swim in a temple pond with a torrent of rain pouring down from above, playing hide and seek with the rain drops waiting to prick your face with a thousand water needles, the moment you surface from the water? Ever watched a silver sheet of rain approaching you from miles away from a golden sea shore … Ever heard the mesmerizing sound of rain as it patters down the baked clay roof tiles, forming a temporary waterfall down the Nadu-Mittam (central courtyard) in a Nalukettu (traditional Kerala homestead with a central courtyard open to the sky) … Wow ! You just can’t have enough of Kerala monsoons… So was the season when we chanced upon a Hindu Metro Plus article about a wildlife sanctuary near Thenmala in Kollam district. It was love at first sight and the next Sunday was promptly earmarked for exploring the place.

The Sunday commenced quite early that week as opposed to 11 am on usual weeks 😉 Our eyelids which rebel at 7 am on weekdays were magically open wide at 5 am 🙂 as we geared up for the 70 plus kilometre journey ahead… As usual the Hindu Metro plus excelled as a travel guide… It was not yet daybreak as we whizzed past the winding terrain on that drizzly morning. We reached Thenmala by 6:45 am. The Hindu had provided contact information and we had arranged to meet one Mr. Thomas at Thenmala for our proposed trek in the sanctuary. We had a quick breakfast at a junction tea shop. As we were sipping the hot tea, we came across a group of forest officials in their khaki uniforms, also in search of their regular morning tea.

By the time we finished our breakfast, our host was ready for us. He was well acquainted with the forest officials and chatted them up. We came to know that a group of them were going to the forest on a raid that very morning, based on a tip off that illicit liquor was being brewed inside the sanctuary. After a discussion, it was decided that we would accompany these officials part way, as they were traveling by boat and this would help us to reach the core of the sanctuary faster. Once we land, we would trek on our own with a guide Mr. Thomas was to arrange. We too welcomed the idea as it would gain us more time inside the sanctuary.

The first step was to gain an entry pass from the Wildlife warden. As we were accompanied by Thomas and the forest officials themselves, we had no trouble whatsoever in getting one…Thus began our sanctuary visit, with the team of forest officials and a guide named Kumar in tow. Our vehicle passed the tall entrance way to the sanctuary… What lay beyond was an enchanting world. If you have ever watched the movie ‘Chronicles of Narnia’, you would know what I mean; just open a cupboard door and you step out into a magical world … We drank in the first sights, sounds and smells of pristine nature. Our vehicle came to a stop at the brink of a huge lake, where the road terminated. Promptly a boat was arranged for and we all boarded it. The rain played truant… The morning breeze, the placid lake and the serene surroundings induced an invigorating feeling. As our boat glided past the sloping grasslands, we sighted a group of wild boar, coming down to drink water from the lake. They seemed oblivious to our presence. We passed the grasslands and soon reached a bank with a thick foliage of gigantic trees. The boat was tethered to a fallen tree and we embarked on our trek… Our guide Kumar was a localite in his late 40s and was as familiar with the sanctuary as the back of his palm… He was a Jim Corbett of sorts, virtually having grown up in the sanctuary. He was an invaluable companion in that trip. He gave us some sort of oil with a pungent smell to ward off potential leech attacks, which we generously applied on our feet. He shaved off a few sticks from the thick undergrowth overhanging the lake. We armed ourselves with these 5 foot sticks and commenced our journey on foot through the veritable forest!!

As we had covered quite a lot of distance via boat, we landed far inside the sanctuary. As we treaded inland from the shore, sunlight became scarce. A thick multi layered canopy of trees covered the horizon. Our guide was of the opinion that for every plant found outside the forest, there is a corresponding jungle variety. He showed us the jungle paddy, a small plant with shoots very similar to the original paddy plant. He showed the jungle goose berry tree, the fruits of which were somewhat smaller than the native ones, but a lot tastier. We came across a gigantic tree species, which our guide called the ‘Kari Maram’, the bark of which was coal black in colour! We soon realized that the stick so thoughtfully provided was a multi-pronged tool… Use it to ward off the thick undergrowth, use it to test the depth of a crossing rivulet, use it to remain perpendicular while manoeuvring a steep incline or simply to gain a false sense of supremacy in case of a wild animal sighting 😉 We walked behind Kumar who was as nimble as a Nilgiri Tahr. We came across trees with roots the size of a ledge, protruding on all sides. Kumar opined that a wild boar could easily hide behind one of those roots and attack us… Attack or no attack, we were completely taken in by the sheer beauty of a real forest, a trek route where very few human feet have treaded before. The unrelenting sea of garbage had not yet encroached upon this virgin forest. There was an absolute lack of noise, mineral water bottles and other plastic litter…only peace, tranquillity and pristine beauty…

Tiny streams criss crossed our trek route, a welcome intrusion as even with the thick green canopy and the monsoon season, the place was arid. The crystal clear water untouched by humans has medicinal value according to our guide and it sure did taste so… On one particular stream we noticed that the water was all murky and red, which could mean only one thing… Some wild animals were at the water front farther upstream and they were churning the water red… We listened intently without making a noise so much as to breathe… but failed to see them… poor luck 😦 Further down the path we came across elephant dung which was quite fresh and could see some small trees and branches all in shambles. Surely a troop of elephants had just passed through!!

Our plan was to trek till a major waterfall in the area called Idimuzhanganpara… After an arduous trek we reached an enthralling waterfall fringed with steep rocky inclines… It was cake walk for Kumar to climb up those 80 degree inclines… We in our late 20s sure did struggle! After an arduous trek, water in all form is always welcome… I spent no time in plunging into the water. My hubby is not as much of a water buffalo as I am and is much more logical in his approach to the dangers that exist in the world. He was quite apprehensive as the rocks were slippery and there is always the fear of a sudden spurt in the water level. Kumar assured that it was safe and left us to our privacy. The strong water current had carved out basins in the underlying rocks, to form terraced natural bath tubs with water thundering from above. Undoubtedly, the plunge in the virgin Idimuzhanganpara waters amidst the dense tropical cover has been my best swim so far…

After having soaked in the magical waters to our hearts content, we had our packed sandwiches squatting down on the rocks bordering the river, careful to pick up and stuff our litter back into our backpacks. It was time to start the return trek :(. We walked along with Kumar and met the forest officials coming down after their hiatus… They were carrying a few cans of illicit liquor with them, to be taken back as proof. They were quite mum about the raid as such and we didn’t probe further. Again the trek and the boat ride brought us back to our vehicle… So was a Sunday well spent :).

The plush leather seat in an air-conditioned corner office doesn’t seem so enticing when compared to this day in Mother Nature’s lap. Shenduruny is nothing short of a temple, a temple of nature. I dedicate this post to the enthralling Flora and Fauna of Shenduruny, born free, living free and hopefully, forever free!!

I thank you God for this most amazing day, for the leaping greenly spirits of trees, and for the blue dream of sky and for everything which is natural, which is infinite, which is yes.  ~ E.E.Cummings

All Rights Reserved © Forever Free 2014




Azhimala, A Rendezvous Of A Hill With The Sea


Image Courtesy:


Azhimala is located in the district of Trivandrum in Kerala, India.

A visit to Trivandrum? Here goes the itinerary… Kovalam Beach, Padmanabhaswamy Temple, City Zoo; Perhaps a quick trip to nearby Kanyakumari and Padmanabhapuram palace. That’s it! Tourists go back happy that they have covered their ‘To Do’ list. But believe me, Trivandrum has got much more to offer! Azhimala is one such place worth spending an evening. ‘Aazhi’ means sea and ‘Mala’ stands for hill, in the language of Malayalam. This spectacular union of the land and the sea is located near the famed Kovalam beach.

It was one fine Saturday morning during our carefree days, 2 years into marital bliss and a year or so before the arrival of children that we chanced upon an article in the ‘Hindu’ newspaper, describing Azhimala. What better day to explore the place than today?

It was the exact opposite of a bright sunny morning. It was raining quite heavily. A perfect day for an outing as we both loved the monsoons. After spending a week in the manicured air-conditioned offices, we craved to go wild during the weekends! We hopped into our Santro car and zipped along the rain lashed roads to this unknown destination, with the Hindu in hand for reference. We travelled along the Kovalam Bypass Road, passed Kovalam on the way and moved further on, to reach Vizhinjam, a famous sea port in Kerala. We took a left turn and proceeded down the road to Poovar, which in itself is worth a visit for a couple of days. There are various resorts in Poovar like Poovar Island Resort, Isola Di Cocco etc. More about Poovar later…

We saw a small board on the roadside which says ‘Azhimala Shiva Temple’. We took a right turn here. The road ends at the temple and the beach. The temple offers striking views of the ferocious (maybe due to the monsoons) sea lashing out at the hill on which the small temple is perched. Each wave seemed to compete with its predecessor, in meeting out its vengeance to the hill. With the rains to play umpire, it was a mesmerizing scene to behold; a stark contrast to the docile and timid seas of Kovalam. We took a detour around the temple through the vast coconut grove. The less trodden path led us to a tiny, but beautiful cove at the foot of the hill. We relived our childhood by collecting shells and playing ‘Catch me if you can’ with the waves. If you have never been on a beach during the rains, do add it to the ‘Ten things to do before you die’ list and come, experience the monsoons at Azhimala!


Like most of the places I write about, there is no crowd here, no shops and hence no food! Hence, be sure to carry your own food.

Azhimala is a small place worth spending an evening. A visit can be best planned along with a visit to nearby Kovalam or Poovar.

There is a popular resort here called ‘Nikki’s Nest’ (

All Rights Reserved © Forever Free 2014