Vanishing Greens

“Age cannot wither her, nor custom stale

Her infinite variety: other women cloy … “

These famous lines from the play Antony and Cleopatra, by William Shakespeare is what rings in my ears when I think of her. Occupying around an acre of ground, ‘She’ is the official bungalow of the Additional District Magistrate (ADM). An air of mystery seems to surround this magnificent bungalow of the bygone era, as she stands proud amongst her younger, mundane, concrete counterparts who have already lost much of their sheen. She has been around from time immemorial and there are no inscriptions to prove her exact age. Accepted fact is that she was built during the days of the Raj. Her beautiful sloping tiled roofs, the high-roofed porch and the huge glass windows, makes her a skilled fusion of Kerala and English architectural styles. The front portion of the structure reminds you of an English cottage, while the hind portion looks like a traditional Kerala home, complete with a Thattinpuram (attic) on the top floor.

In my school days as I walked past this beautiful abode, I would often crane my neck to catch a glimpse of the vast grounds packed with every possible tree that exists. The two huge banyan trees near the front gate are home to a large number of bats. Jackfruit, Mango, Seetha Pazham (Custard Apple/ Sugar Apple) and Papaya trees take turns in offering feasts to the avian visitors. Tamarind, Aana Pana (Elephant Palm), Murukku (A tree with thorns all over the trunk), Teak, Coconut and many other nameless trees grow in abundance. The building is in occupation off and on, being government property and an official residence.

For the past several years, the place is a picture of neglect with the shrubs and undergrowth fiercely eating up the free grounds. It’s a boon, however, to the many avian friends who have made their homes upon those tall trees. There are several tenants on the ground level too. A mongoose family can be spotted often. Chera (Rat snake), a common non-venomous snake is a permanent resident. If you are patient enough, you might even spot the common cobra, who intends no harm, provided he/she is left alone!

On quiet summer evenings, I have often been awed by the beauty of nature unfurling before me, even in the most unlikely place as this. The playful wind swirls around the tamarind tree bringing down a shower of ripe fruits and golden leaves. A pair of Olenjaali (Greater Racket-tailed Drongo) plays ‘catch me if you can’, gliding down from the huge teak. A solitary Cuckoo (Asian Koel) feasting on the ripe Papaya flies away with a shrill call of protest, as the fruit falls to the ground with a thud. A mischievous Robin (Oriental Magpie Robin) expresses his joy by twitching his tail. He strikes a pose for me, only to pick up a teasing game with a pair of watching Bulbul (Red-whiskered Bulbul). A pair of Myna (Common Myna) enjoy the show atop an old teak, rendered leafless by lightning many years ago. A Chempothu (Greater Coucal or Crow Pheasant) skips along, devouring the small insects amongst the thick shrubs.  With some luck, you could even spot a pair of visiting Vezhaampal (Indian Grey Hornbill) feasting on the ripe papayas.

These birds, once common in every backyard throughout Kerala are dwindling at a fast rate. Green nooks like this, provide them with a much-needed refuge from the pressures of the ever-expanding city. I often wonder what would happen to this green haven which also happens to be a prime property close to the centre of the city, as the demographic pressures continue to increase.  With the approaching widening of the National Highway which passes adjacent to this property, a good deal of trees will have to be cut. Moreover, there are plans for restoring the existing buildings. It’s only a matter of time before more concrete structures sprout up in this serene land and pave the way to many a song of sorrow!  God Forbid!

This is not the story of one special green corner in district Y of a country X. This is what is happening to much of the developing world. Often blessed with a wealth of natural resources, but deprived of the will and means to protect it, green spaces continue to be compromised at a devastating rate in the name of expanding highways, bridges, real estate constructions, shopping malls and what not. While it is quite easy to thump your chest, and troll the climate policies of a yellow haired President in a far-off corner of the world, accepting and taking responsibility for what is happening closer back home is neither easy nor convenient. It’s not in the hands of the common man to effect a change, you might argue; Stopping all Arctic drills and burning of world’s rain forests might not be within your reach, but what you decide to do with that lone standing grandfather tree in your backyard, most certainly is.  And more often than not, it is a single tree at a time that is lost!

As they say,

‘Many a little makes a mickle’

 

Advertisements

“Homeland” in eFiction India Vol.04 Issue.10

One of my poems (Homeland) made its way to the current issue of eFiction India !

And this is what the editorial board had to say:

” Rekha, we like how your poem is like a travel review as well, descriptive and vivid evoking strong images. We feel readers will enjoy reading it as much as we did. We are happy to accept your poem for publication.”

eFiction India Vol.04 Issue.10

All Rights Reserved        © Forever Free 2014

“India is Burning !” in Hall of Poets International Ezine, Jun-Jul 2016

One of my recent poems has been published in the ‘Hall of Poets International Ezine, Jun-Jul 2016’ , along with a group of talented people !

You can read the original post here 

Hall of Poets Ezine June - July 2016

All Rights Reserved        © Forever Free 2014

India is Burning !

Hey look ! Our mountains are on fire !!
The tapestry of greens all torn and mangled
Hundreds of hectres, a smouldering graveyard !

Hey silly, it’s up in the North..
A trifling little thing ..
What does it have to do with us ?

Good heavens! Can’t you see,
Those blazing flames torching the skies ?
‘Black carbon’ from the smog and ash
Sends mercury soaring; Melting the glaciers,
Polluting the rivers, Just as we speak !

‘Black carbon’ you say ? Never heard of it !
It should be nothing of consequence
What does it have to do with us ?

Look at those whimpering fawns, suckling the teats
Of a dead mother who braved the fire !
Those charred nestlings in agony,
Forced to be left behind by a scalded soul !
The palette of colours smudged grey,
An eerie silence drifts through the valley
Oh ! The raging inferno has spared none !

Your words make me sad !
Don’t you have anything better to say ?
After all, it’s so far away…
What could we have done ?

Cupidity of ever widening infrastructure,
The dams and the mines;
Quixotic plans of phenomenal growth,
Ruthless patrons of unabated habitat loss !
Rise in tiger numbers,
More fiction than fact, the experts claim !
Whilst it is this that the truth bemoans:
More tigers were poached in a single quarter,
Than the whole of last year !

You heartless creature !!
Millions die of hunger here
And you choose to cry over a striped cat ?
It’s just a minor little fact,
What does it have to do with us ?

The worst drought of the decade is here
Drying the wells, parching the land;
Even the fortune of the monsoons
Impotent to quench the thirsting land !
Killer heat waves on a spree,
Sweltering cities and blistering villages see
Unprecedented spike in temperatures as never before !

Oh yeah ! Just a minor bother,
Summers are hotter this year ;
Let’s buy an A/C , all shall be fine !

Our metros have turned,
Gyrating concrete jungles
Gagged with dust,
Choked with lethal fumes of exhaust;
Lakes fed by sewage, spew up toxic foams
No noteworthy drainage systems in place,
Floods, a disaster-in-waiting !

Oh yes ! That is so true !
But what can we do ?

As we speak the seas are surging
Inch by inch,
The rising tides gobble up the shore;
The land we call home,
Yours and mine, is waning forever !
Like a house of cards,
Our world is crumbling down!

Oh please ! please
Let us do something !

Oh well ! Perhaps we were held up
In denial, a tad too long!
For I can’t breathe, my friend,
Do hand me that bottle of fresh air !!

Stranded by Nature’s fury
Plans of millions will go awry
Who will save us from Her wrath ?
“For Hell hath no fury like a woman scorned” !!!

#WorldEnvironmentDay

All Rights Reserved        © Forever Free 2014

വേനൽ കനവുകൾ

ബ്ലോഗിന് പുറത്തേക്ക് ഒരു കുഞ്ഞു കാൽവെപ്പ്‌…. വേനൽ കനവുകൾ shared by Nammude keralam .നമ്മുടെ കേരളം  🙂

All Rights Reserved        © Forever Free 2014

 

വേനൽ കനവുകൾ

 

വേനൽ …
യൂനിഫോർമിൽ നിന്നും ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന അച്ചടക്കത്തിൽ നിന്നും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിൻറ്റെ അനന്ത വിഹായസ്സിലൂടെ മനം ഒരു പഞ്ചവർണ്ണക്കിളിയായ് ചിറകടിച്ചുയരും കാലം…. ആ മാനം നിറയെ സ്നേഹം ചാലിച്ച മുത്തശ്ശിക്കഥകളുടെ നനുത്ത വെൺമേഘങ്ങൾ… കൊന്നപൂക്കൾ പവനുരുക്കിയൊഴിച്ച മണ്ണിൽ വികൃതികൾ തകൃതിയാവും ദിനങ്ങൾ… ഘടികാരത്തിൻ കഠോര സ്വരം നിലച്ച് കുയിലിണകൾതൻ സ്നേഹസംഗീതത്തിലേക്ക് മിഴിതുറക്കും പുലരികൾ… അപ്പൂപ്പൻതാടികളോടു കൂട്ടുകൂടി വിശാലമായ തൊടിയാകെ പാറി പറക്കും പകലുകൾ …. മഞ്ചാടി കുരുക്കളുടെ ചെഞ്ചുവപ്പ് പടരും കൈക്കുമ്പിൾ…. കശുവണ്ടിപ്പരിപ്പ് കനലിൽ നീറുന്ന കൊതിയൂറും ഗന്ധം…  പതിവിനു വിപരീതമായി ഒരു പൊതി കമ്പിത്തിരിയും മത്താപ്പൂവുമായി ഇരുളിനായി അക്ഷമരായി കാത്തിരിക്കും സന്ധ്യകൾ … തോന്നുമ്പോൾ ഉണർന്ന് തോന്നിയാൽ ഉണ്ട് തോന്നുംപോൽ ആർമ്മാദിക്കും രാപ്പകലുകൾ …

കോഴിവാലൻ പുൽക്കൂട്ടങ്ങൾ തലയിളക്കി ചിരിക്കും പുഴയോരത്തുകൂടിയുള്ള യാത്ര …. പ്രൌഡിയും പ്രതാപവും ക്ഷണികം എന്നോർമ്മപ്പെടുത്തികൊണ്ട് ഇടവപ്പാതിയിലെ രൗദ്ര ഭാവം വെടിഞ്ഞ് ഒരു നേർത്ത നീർച്ചാലായി നിള.. അതിരുകളില്ലാത്ത പാടശേഖരം… വരമ്പത്തുകൂടെയാണ് നടപ്പ് … കുറുകെയുള്ള തോട്ടുവക്കിലെ ഞാവൽ മരത്തിനു ചോട്ടിൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും പൂർവിക സ്മരണകൾ സട കുടഞ്ഞെഴുനേൽക്കും എന്നറിയാവുന്ന അമ്മയുടെ ഉപദേശം “പുതിയ ഉടുപ്പാണ് …. ഇനി അതിലൊന്നും വലിഞ്ഞു കേറി ചെളി ആക്കല്ലേ ! “. ഞാവലിനും എനിക്കും വല്ല്യ മാറ്റം ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാൻ ഇല്ലെന്നിരിക്കെ വർഷാ വർഷം പുത്തൻ ഉടുപ്പെന്ന ഇതേ സാഹസത്തിന് അമ്മ മുതിരുന്നത് എന്തിനെന്ന് മനസ്സിൽ പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് വീണു കിടക്കുന്ന ഒന്നുരണ്ടു ഞാവൽക്കനികൾ വായിലാക്കി പിന്നെയും മുൻപോട്ട് …

അങ്ങു ദൂരെ പടിപ്പുര വാതുക്കൽ നിന്ന് ഒന്ന് രണ്ടു സന്തോഷക്കുരയോട് കൂടി ടോമി എന്ന സ്വാഗത കമ്മിറ്റി ചെയർമാൻ വാലാട്ടി കൊണ്ട് പാഞ്ഞു വരുന്നുണ്ട്. പാടത്തും ചേറിലും പെരളാൻ കുറച്ചു നാളത്തേക്ക് ഒരാളായല്ലോ … അതിൻറ്റെ സന്തോഷം ! സ്വാഗത പ്രസംഗം നാലഞ്ചു കുരയിൽ ഒതുക്കി ഞങ്ങളെയും ആനയിച്ചു കൊണ്ടു ടോമി മുൻപിലും ഞങ്ങൾ പുറകിലുമായി കുലച്ചുനിൽക്കുന്ന ചെങ്കദളി തോപ്പ് കടന്ന് പടിപ്പുരയിലേക്ക്… മുന്നിൽ മുത്തശ്ശൻ നട്ടു പിടിപ്പിച്ച പൂന്തോപ്പ്… അതു നിറയെ പിങ്ക് മൊസാന്ദ പൂക്കൾ….

ചാണകം മെഴുകിയ മുറ്റമാകെ ഉതിർന്നുവീണ നെൽക്കതിർ മണികൾ… അതിൽ ചിലത് താങ്ങി പിടിച്ചു വീട്ടിലെത്തിക്കാൻ തിരക്ക് കൂട്ടുന്ന ചോണൻ ഉറുമ്പിൻ പട്ടാളം… മുന്നിട്ടുത്സാഹിച്ചു കൊണ്ട് തൊടിയാകെ പാറികളിക്കുന്ന അടയ്ക്കാപക്ഷികളും കരിയിലക്കുരുവികളും….. ഒരു കാൽ ചെറുതായൊന്നു കുടഞ്ഞ്, പേരക്കൊമ്പിൽ ഒന്നമർന്നിരുന്ന്, കുന്നിക്കുരു കണ്ണുരുട്ടി നിസ്സംഗ ഭാവത്തോടെ ഇതെല്ലാം വീക്ഷിക്കുന്ന ചെമ്പോത്ത്… മുറ്റത്തേക്കു ചാഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന മൂവാണ്ടൻ മാവിൽ തന്നേക്കാൾ ഘനമുള്ള മാങ്ങാണ്ടിയും കൊണ്ട് തിരക്കഭിനയിക്കുന്ന അണ്ണാരക്കണ്ണൻ …

ഒറ്റയാൾ മാത്രം വീതിയുള്ള പൂമുഖ തിണ്ണയിൽ ഒരു നിമിഷം ഇരുന്ന് ചുറ്റും കണ്ണെറിഞ്ഞു… കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞ പാടത്തെ പൊരി വെയിലിൽ പരവശനായി മേടകാറ്റ്, പടിഞ്ഞാറേ കുളത്തിൽ ഒന്ന് മുങ്ങിത്തോർത്തി എന്നെ പുണരുവാൻ അതാ ഓടി അണയുന്നു… ഇരുമ്പാമ്പുളി മരങ്ങൾക്കാണെന്ന് തോന്നുന്നു കുട്ടി പട്ടാളത്തെ ഏറെ ഇഷ്ടം… കണ്ടില്ലേ കുഞ്ഞി കൈകൾക്ക് എത്തിപ്പിടിക്കാൻ എളുപ്പമാകട്ടെ എന്നോണം അങ്ങിനെ വേരടക്കം കായ്ച്ചു നില്ക്കുന്നത്… വലിപ്പത്തിലല്ല, മറിച്ച് ഒരുമയിലാണ് കാര്യമെന്ന് പലരെയും പഠിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് സപ്പോട്ട മരത്തിലെ പുളിയുറുമ്പിൻ പറ്റം… ജീവിതത്തിൽ മധുരമുള്ളതെന്തും എത്തിപ്പിടിക്കാൻ കുറച്ച് വിയർപ്പ് ഒഴുകണമെന്ന് ഓർമ്മപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് അതാ മാനം മുട്ടെയുള്ള ആനപ്പന നിറയെ പനം തേങ്ങകൾ തൂങ്ങുന്നു… എല്ലായ്പോളും അല്ലെങ്കിലും, വല്ലപ്പോഴുമൊക്കെ അമ്മ പറയുന്നത് അനുസരിക്കുന്നത് നല്ലതാണെന്ന പാഠത്തിന്റെ സ്മാരകമായി വയ്ക്കോൽ കൂനകൾ വീണ്ടും ഉയര്ന്നിരിക്കുന്നു …

നേരത്തേ പറഞ്ഞ പടിഞ്ഞാറേ കുളം സോഷ്യലിസ്റ്റ് ചിന്താഗതിക്കാരനായ മുത്തശ്ശൻ പണ്ട് പഞ്ചായത്തിന് തീർ എഴുതി കൊടുത്തതാണ്… അന്നതിന്റ്റെ ഭാഗമായി കുളത്തിന്റ്റെ ആഴം കൂട്ടിയപ്പോൾ കോരിയിട്ട മണ്ണ് ഒരു ചെറു കുന്നായി കാടും പടലും പിടിച്ച് കുളക്കരയിൽ തന്നെയുണ്ട്… ആ കുന്നിൻ മുകളിൽ സർവജ്ഞ പീഠം കയറാൻ തപസ്സിരിക്കൽ എൻറ്റെ ഒരു പതിവായിരുന്നു… ഊണു പോലും വിസമ്മതിച്ച് ജ്ഞാനോദയം ഇപ്പോൾ കിട്ടുമെന്ന് കരുതിയിരിക്കുമ്പോൾ ഇലകൾക്കിടയിൽ ചെറിയ ഒരിളക്കം… നാലഞ്ചടി നീളത്തിൽ സുന്ദരൻ ഒരു മഞ്ഞച്ചേര… ഗോട്ടി കണ്ണുകൾ ഉരുട്ടി, ഫോർക്ക് പോലുള്ള നാക്കുനീട്ടി ചേരമാൻ പെരുമാൾ തനിക്കാദ്യം ജ്ഞാനോദയം ലഭിക്കുന്നതിന്റ്റെ ആവശ്യകത എന്നെ പൂർണമായി ഭോധ്യപ്പെടുത്തി… അന്ന് ചേര പുങ്കുവന് സ്ഥലം ഒഴിഞ്ഞ് കൊടുക്കേണ്ടി വന്നത് കൊണ്ടു മാത്രമല്ലേ എനിക്കിന്നുവരെ ‘ജ്ഞാനോദയം’ കിട്ടാതിരുന്നത് എന്ന് ഞാൻ ബലമായി സംശയിക്കുന്നു… 😛

വെയിൽ കളം വരക്കും നടപ്പുര കടന്നു വേണം നടുമുറ്റ കോലായിൽ എത്താൻ … ജീനുകൾ നുണ പറയാറില്ലെന്ന സത്യത്തിന് ഒരു ചൂണ്ടു പലക എന്നോണം ഉത്തരത്തിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന കഴുക്കോലിൽ എൻറ്റെ അമ്മയുടെ വീര സാഹസിക ബാല്യം സ്വന്തം പേര് കോറിയിട്ടിരിക്കുന്നു…
ടിപ്പുവിന്റ്റെ പടയോട്ടക്കാലത്ത് വാളാൽ വെട്ടേറ്റു മുഖവും വയറും മുറിഞ്ഞു പോയ ദ്വാരപാലകർ കാവൽ നിൽക്കും കുടുംബ ക്ഷേത്രത്തിലെ നേദ്യച്ചോറും നെയ്യ് പായസവും ഉണ്ട് മദോന്മത്തരായി വീട്ടിലെ കുട്ടിപട്ടാളം ഉച്ചക്ക് ഇരുന്നു കിറുങ്ങുന്നത് ഇവിടെയാണ്… ഈ കോലായിൽ അമ്മയും ചിറ്റമാരും കൂടി എത്രയെത്ര ചക്കക്കുട്ടന്മാരെയാണ് നിർദാക്ഷിണ്യം തുണ്ടം തുണ്ടമായി വെട്ടി മുറിച്ചിരിക്കുന്നത് … അതിൽ ചിലതിനെ ഇഞ്ചിഞ്ചായി അരിഞ്ഞ് വറുത്തു കൊരുന്നതും പതിവായിരുന്നു …

മൂന്നു മണി കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ അമ്മമ്മയോടൊത്ത് തൊഴുത്തിലേക്ക് … കുട്ടികൾക്ക് പ്രവേശനമില്ലെന്ന് തൻറ്റെ കൂർത്ത കൊമ്പുള്ള തല ഇടത്തേക്ക് ചെറുതായൊന്നു വീശി നന്ദിനി കല്പ്പിച്ചു.. കുട്ടികൾ കൂട്ടമായി ഇളം പുല്ലു ചവച്ചു രസിച്ചു നില്ക്കുന്ന ലക്ഷ്മികുട്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് …. തനിക്കവകാശപ്പെട്ട പാൽ കുറച്ചു നാളത്തേയ്ക്ക് മാത്രമെങ്കിലും, മോന്തി കുടിക്കുന്നവരാണെന്ന ഒരു മുഷിപ്പും കൂടാതെ അവൾ കുട്ടിപട്ടാളത്തോടൊത്ത് ഓടിത്തിമർക്കും… വൈകുന്നേരം ആയാൽ പത്തായക്കെട്ടിലെ ഇരുളിൽ മറഞ്ഞ് ഒരിന്ദ്രജാലക്കാരിയെപ്പോൽ കൈയിൽ അരിക്കൊണ്ടാട്ടവും മാങ്ങാത്തെരയും ചക്കവരട്ടിയുമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന അമ്മമ്മ… ഏറെ ബുദ്ധിമുട്ടി സ്വയം തയ്യാറാക്കിയ കടുമാങ്ങ നിറച്ച ഹോർലിക്സ് കുപ്പികൾ, തിരിച്ചു പോകാൻ നേരം ബാഗിൽ തിരുകിയായിരുന്നു അമ്മമ്മ സ്നേഹം പങ്കിട്ടു നൽകിയിരുന്നത്…

ഇതിൽ പലതും പലരും കാലയവനികക്കുള്ളിൽ മറഞ്ഞു…

എന്നാൽ കാലത്തിനും അതീതമായി ചിലതുണ്ട് … അതിൻറ്റെ തെളിവാണല്ലോ നീലസാഗരങ്ങൾക്കകലെ ആണെങ്കിലും, ഓരോ വേനലിലും നാം ഇന്നും വാടാതെ സൂക്ഷിക്കുന്ന മധുരമൂറും ഓർമ്മകളുടെ ഒരു പിടി കൊന്നപ്പൂക്കൾ …. ♥   ❤  ♥

 

All Rights Reserved        © Forever Free 2014

Apocalypse

Spilt blood
of fathers and sons
daughters and friends

Oh! the children,
how would they live
without a mother to love?

A world
choked with hatred and fear
is there a cure ?

Why can’t we be just one
and nurture our home that is but one ?

No, it can’t be !
the sixth mass extinction is on its run
planetary apocalypse has to take its turn

Biological framework on dismantle
life forms on a wipe out
it is only fair that we follow suit

Mother earth has been here before
here she will remain
As for us, ha !
it is not a matter of ‘if’
it is only a question of ‘when’ !

All Rights Reserved        © Forever Free 2014

Eternity

South Coast, Iceland

DSC_0044

All Rights Reserved        © Forever Free 2014

I See You !

Sora, Italy

DSC00163

All Rights Reserved        © Forever Free 2014

A Bird’s Eye View

Sora, Italy

DSC00125

All Rights Reserved        © Forever Free 2014